Economische concurrentie

Abortus is altijd een niet aflatend onderwerp van taboe. Desondanks raken de media van tijd tot tijd dit gênante onderwerp, met een interview met een fervent tegenstander van abortus of juist het tegenovergestelde. Natuurlijk zal het onderdrukken van het onderwerp niet helpen om het op te lossen, maar alleen van de andere kant, door het daarnaast te blazen. En het feit dat het probleem bestaat, staat buiten twijfel. Volgens de wet en volgens prachtige en religieuze waarden is abortus, dat wil zeggen zwangerschapsafbreking, onmogelijk. Het is hetzelfde dat het ongeboren en reeds begonnen kind breekt, dat afhankelijk is van constante en onvervreemdbare bescherming. Er zijn altijd wettelijke uitzonderingen waardoor de moeder van het kind de zwangerschap kan beëindigen. Dergelijke elementen vormen de onmiddellijke bedreiging voor de gezondheid of het leven van de moeder, het leven van het toekomstige kind en de opsporing van ernstige, ongeneeslijke gebreken van het kind. Er zijn echter situaties waarin de toekomstige moeder geen kind zou moeten krijgen: alles is of van de gelegenheid van een slechte materiële toestand of van een ongewoon jonge leeftijd. In een dergelijke vorm, natuurlijk - in de nationale en kerkelijke schrapping, is het willen onmogelijk. De toekomstige moeder is een illegale abortus, een miskraam of de geboorte van een kind en wordt vervolgens doorgegeven aan de adoptie.

Natuurlijk zullen we hier geen kaarten hebben, noch abbieding of ondersteuning van abortus rechtvaardigen. We herinneren ons niet de intentie om het feit te verbergen dat ze in de industrie van voorbeelden wil dat het niet gebeurt, zo niet de onvoorzichtigheid van vrouwen. Je bent tenslotte geen blazende wezens. Er zijn altijd verschillende situaties in het appartement en mensen en hun houding ten opzichte van bepaalde behoeften is zeer individueel. En, zelfs abstraherend van de slordige tiener, wiens eerste leven met seks stopte met zwangerschap, maar het opgeeft. Het is mogelijk dat rijke vrouwen die een baan hebben die ze niet ook niet willen combineren met het boek, abortus worden genoemd. Natuurlijk verhindert de Poolse wet hen, ze moeten diensten zoeken in Duitse, Slowaakse en Oostenrijkse ziekenhuizen.

Het lijdt geen twijfel dat in gevallen van ongewenste zwangerschap alles zou kunnen worden teruggebracht tot de nauwe bewering "je moest nadenken". Ook, als in het geval van een bevlieging, de abortus eigenlijk zou moeten worden verboden, zodat in wettelijk toegestane periodes de Poolse overheid de vrouw zou moeten toestaan ​​om haar zwangerschap te beëindigen. Wanneer, natuurlijk, uit het verleden, zelfs als aan de wettelijke voorwaarden is voldaan, artsen weigeren de procedure uit te voeren, waardoor de patiënt wordt blootgesteld aan een ernstig risico van verlies van groei en gezondheid, niet alleen voor de vrouw, maar ook voor het toekomstige kind. En dus is er een onaanvaardbare actie.